“Alles wat ik maak
is een echo van iets anders”

In een wereld die altijd maar voortraast, zoek ik in mijn werk naar vertraging. Ik maak gelaagde montages en collages die fungeren als mentale tussenruimtes — een soort wachtkamers van de geest waarin je mag verdwalen. Het is een filmische wereld waarin melancholie, herinnering en verlangen hand in hand gaan.

Nieuwe verhalen uit oude fragmenten
Waar ik voorheen mijn directe omgeving in verf vastlegde, valt dat oude verhaal nu uit elkaar. Het klopt niet meer en laat zich niet langer vasthouden. Het traditionele schilderen met verf op doek heeft plaatsgemaakt voor het hergebruiken, herschikken en opnieuw ordenen van bestaande fragmenten en materialen. Op deze manier ontstaat er ruimte voor nieuwe interpretaties en nieuwe verhalen.

Mijn werk ontstaat vanuit een fascinatie voor het tijdelijke en het subtiele verval dat in alles aanwezig is. Het gebeurt onder je neus, maar je ziet het pas later. Als een wandelaar laat ik me sturen door de dingen die ik tegenkom: foto’s uit mijn familiealbum, toevalstreffers van de straat, ogenschijnlijk willekeurige knipsels, restanten verf en ander materiaal uit mijn atelier. Deze ‘leftovers’ voeg ik intuïtief samen tot een nieuw geheel.

Het ongemak van de stilte
Ik onderzoek het diepe verlangen om de tijd stil te zetten — en de lichte angst voor het moment dat die wijzers daadwerkelijk vastlopen. De beelden bevinden zich ergens op de grens van realiteit en verbeelding. Is de werkelijkheid veranderd in een herinnering aan zichzelf?